Het verhaal van Sharmila

“Toen mijn man erachter kwam dat ik lepra had, verbood hij mij de toegang tot hun kamer. Hij misbruikte me zowel lichamelijk als geestelijk. Hij wilde onze zoon zelfs niet erkennen. Ik had maar één optie…”

Hiermee begint Sharmila’s verhaal. Zij is één van de vele slachtoffers van discriminatie, alleen omdat zij lepra heeft. Haar enige optie was terug naar haar ouderlijk huis. Zelfs daar kreeg ze opnieuw te maken met discriminatie. Ze mocht niet in de buurt van broers en zussen komen.

Uiteindelijk hertrouwde haar man. Sharmila bleef alleen achter, in eenzaamheid. Haar man wilde zelfs hun zoon niet registreren bij de burgelijke stand. Sharmila leeft nu in een verzorgingshuis voor leprapatiënten. Smane met haar 13 jaar oude zoon. Het is één van de weinige plekken waar ze wel geaccepteerd wordt zoals ze is.

Één van de mildst besmettelijke ziekten heeft nog steeds de hevigste wetten.

Sharmila’s verhaal is hartverscheurend. Het is duidelijk dat discriminerende wetten zorgen voor onmenselijke behandeling van mensen met lepra, mensen als Sharmila.

Zoals je misschien weet is lepra mild besmettelijk, en te genezen met MDT antibiotica. Binnen 72 uur nadat de behandeling is gestart is een patiënt niet meer besmettelijk. Ondanks dit zijn er nog steeds 130 wetten in 29 landen die het toestaan dat je onder discriminatie mag lijden, omdat je de diagnose lepra hebt.

 

Dank je wel als je de petitie al hebt getekend. Samen met 3905 andere mensen. Heb je nog niet getekend? Teken de petitie hier

 

Samen verslaan we lepra voorgoed

Voor 24 euro maak je iemand als Sharmila lepravrij. Je gift draagt niet alleen bij aan opsporing, diagnose, wondverzorging, medicijnen, hersteloperaties, maar ook aan het voorgoed verslaan van lepra.

.


  Schooldirecteur: zij eruit, of ik eruit’

‘Als die jongens op mijn school blijven, vertrek ik’. De schooldirecteur van Kavinas (11 jaar) en Hariskram (7) reageert resoluut als hij hoort dat de broertjes lepra hebben.

Hoewel de broertjes in behandeling zijn en de besmetting gestopt is, wil de school hen niet langer als leerling hebben. De vooroordelen gonzen in ‘t rond: ‘ze zullen wel iets ergs gedaan hebben, dit is Gods straf’ en ‘blijf uit hun buurt, ze besmetten je’.

Rug vol vlekken

Kavinas en Hariskram zijn de zoontjes van Sanjer en Ampika. Ze wonen in Batticaloa, Sri Lanka. Op een dag is Kavinas’ rug bezaaid met vlekken. Moeder zoekt hulp in een huidkliniek. Helaas krijgt hij een onjuiste diagnose en daardoor een verkeerde behandeling. De gevoelloze vlekken verspreiden zich over zijn hele lichaam.

Vader: ‘kon ik het maar overnemen’

Ten einde raad gaat moeder terug naar de huidarts. Die schakelt hulp van Leprazending in. Na onderzoek blijken zowel Kavinas als Hariskram lepra te hebben. Zijn moeder, in tranen: ,,Zo’n heftige diagnose hadden we nooit verwacht.’’ Zijn vader vult aan: ,,Kon ik het maar van hen overnemen…’’

‘Ga weg’, riep iedereen

Op school zijn leerkrachten, klasgenootjes en schooldirecteur geschokt. Als de broertjes na een tijdje weer op school komen, reageert iedereen overstuur: ze mogen het plein niet op. ‘Ga weg, wij willen niet besmet raken!’, wordt er geroepen. ,,We zochten hulp bij de leprawerkers en zij maakten er samen met de onderwijsinspecteur werk van. Mijn zoons mochten naar school, maar ondanks die uitspraak, hielden docenten en de directeur hen tegen’’, vertelt moeder.

Lepra is goed te genezen

Als Leprazending hielden wij voorlichtingsacties en legden overal uit dat lepra goed te genezen is. Zodra een leprapatiënt behandeld wordt, is na 72 uur besmettingsgevaar gestopt.

Besmetting gestopt

Uit brononderzoek bleek dat de broertjes besmet zijn geraakt via hun neefje. Vrienden, familie, buren en alle naasten kregen preventief medicijnen, zodat lepra geen kans krijgt. Zo wordt leprabesmetting gestopt.

> Opsporen > Behandelen > Stoppen

Op weg naar volledig herstel

Na lang getouwtrek mogen de broers uiteindelijk weer de school binnen. In al die tijd hadden ze thuis zelf huiswerk bedacht. ,,We wilden graag op niveau blijven’’, zeggen ze. ,,Vooral ik’’, zegt Hariskram. ,,Omdat ik examen moest doen om te mogen doorstromen.’’ Zijn inzet wordt beloond: hij scoort het beste van al zijn klasgenoten. Het schoolhoofd houdt helaas voet bij stuk en legt zijn functie neer…

De broers zijn op weg naar volledig herstel, al gaat het genezingsproces van Kavinas langzamer dan verwacht. Hij heeft nog intensieve behandeling nodig.

‘Spoor alstublieft alle kinderen met lepra op’

,,Ga alstublieft door het met werk dat jullie doen’’, benadrukken de ouders. ,,We weten dat meer kinderen in deze omgeving lepra hebben. Spoor hen snel op, zodat jullie ze op tijd kunnen behandelen. Zonder hulp zouden wij nu afgezonderd leven en kampen met handicaps en wonden. Wij zijn diep dankbaar voor alle hulp, waardoor lepra gestopt is en we een hoopvolle toekomst hebben.’’ Hariskram reageert: ,,Later wil ik bij de verkeerspolitie werken.’’ Tja, dan wil Kavinas niet achterblijven: ,,Ik wil luitenant worden!’’

Ik help mee

Lepra is een eeuwenoude ziekte, bekend uit de Bijbel. Jezus zag om naar mensen met melaatsheid. Wij willen samen met jou verdergaan met wat Hij begon. Met expertise en met liefde ontfermen we ons over mensen met lepra. We willen hen genezing bieden, en uiteindelijk de verwoestende ziekte volledig stoppen. Maar we kunnen het niet zonder hulp van mensen zoals jij. Help je mee? Samen maken we lepra een ziekte van het verleden.

Jezus stak zijn hand uit

En er kwam een melaatse naar Hem toe… en Jezus, innerlijk met ontferming bewogen, stak Zijn hand uit, raakte hem aan en zei tegen hem: ‘Ik wil het, word gereinigd!’

Marcus 1:41-42 HSV

 

Kinderen als Kavinas en Hariskram mogen niet lijden aan een blijvende handicap door lepra. Snelle behandeling zorgt ervoor dat lepra stopt en voorkomt handicaps. Help je mee om lepra te verslaan? Jouw steun draagt bij aan: medicijnen, wondverzorging, hersteloperaties en hulp bij terugkeer in de maatschappij.

Samen verslaan we lepra voorgoed

IK WIL HELPEN