Reshmi (23): “Mijn diagnose veranderde mijn leven voorgoed”

Geplaatst op 20-08-2024 in verhalen.

Reshmi is 23 jaar oud en moeder van twee kinderen. Ze woont nu in Montipur, een leprakolonie, de enige plek waar ze terecht kon.

Haar leven veranderde drastisch toen haar handen begonnen te klauwen en ze een zweer op haar voet kreeg. Ze werd geadviseerd om naar een overheidsziekenhuis te gaan. Bij het eerste ziekenhuis vertelde de dokter haar dat ze naar een ander ziekenhuis in Muzaffarpur moest gaan.

Het was een lange reis van ongeveer 31 kilometer, die ze alleen kon maken dankzij haar moeder die de kosten betaalde. Haar vader was al lang geleden overleden. Voordat ze de bus instapte, werd haar verteld haar handen en voeten te verbergen, zodat ze werd toegelaten. Ze moest haar man en kind achterlaten omdat ze het zich niet konden veroorloven allemaal te gaan.

Alleen in het ziekenhuis
Toen ze bij het ziekenhuis in Muzaffarpur aankwam, was er een lange wachtrij. Na bijna 3-4 uur wachten kon ze eindelijk een dokter zien. Ze werd naar een andere kamer gestuurd voor tests. Ze was nu al meer dan een halve dag in het ziekenhuis. Uiteindelijk werd lepra bij haar vastgesteld. “Ik voelde me ontzettend verdrietig”

Reshmi bleef een jaar in het ziekenhuis, waar haar zweren werden behandeld en medicijnen kreeg. De verpleegsters hielden vrouwelijke patiënten graag in het ziekenhuis, omdat ze wisten dat ze thuis weer moesten werken. “De dokters en de verpleegsters hebben me heel goed behandeld”

Verlaten
Toen ze eindelijk naar huis mocht, wachtte haar nog een grote schok: Haar man besloot haar te verlaten en haar familieleden wilden niets meer met haar te maken hebben. Alleen haar moeder stond nog aan haar zijde. Reshmi had geen andere keuze dan haar dorp en familie achter te laten. Gelukkig kon ze haar kindje met zich meenemen, maar ze was intens verdrietig. Ze konden nergens anders naartoe.

Verhuizen
Hun enige optie was om in een lepragemeenschap te gaan wonen. Na een lange busreis kon ze eindelijk haar nieuwe thuis omarmen. Daar ontmoette ze haar nieuwe man. Sinds haar aankomst drie jaar geleden hebben ze samen een kind gekregen. Nu heeft Reshmi een zoon en een dochter en ze geniet ervan om met haar kinderen te spelen.

Reshmi zorgt voor mensen met lepra in haar gemeenschap.

Overleven
De familie van haar man woont ook bij hen en haar man bedelt op de markt – zo verdienen ze hun geld. Reshmi werkt in de kolonie als kok en schoonmaker, wat moeilijk is met haar enigszins geklauwde handen. Ze heeft nog steeds af en toe pijn en kan dan niet werken. Ze heeft ook een nieuwe zweer op haar voet, maar ze behandelt deze zelf. Bovendien helpt ze anderen in de kolonie door hen te masseren, zodat ze hun bewegingsvrijheid terugkrijgen en pijnverlichting ervaren. “Ben ik gelukkig hier? Ik heb geen andere keuze”.