Rajisha (18) wil andere leprapatiënten helpen zoals ze zelf geholpen is

In de weidse landschappen van Bihar, India, ligt het kleine dorpje Nirmali. Daar is de 18-jarige Rajisha druk bezig met de voorbereiding op haar examens.

Plotseling kreeg ze vlekken op haar gezicht en handen. Haar hand begon steeds meer te verkrampen en kreeg ze een zweer op haar vinger, dat deed veel pijn. Langzaam begon ze het gevoel in haar hand te verliezen. Dit kon zo niet doorgaan, dus bezocht Rajisha een dokter van Leprazending. Daar kreeg ze het nieuws wat geen enkele jongere wil horen: Rajisha had lepra.

Liefdevolle omgeving
Gelukkig vond ze troost en steun bij haar liefdevolle familie; haar broer spaarde geld om pijnstillers voor haar te kopen. Haar moeder masseerde haar pijnlijke ledematen met olie. Wat een zegen dat haar familie zo betrokken was. Als het om lepra gaat, is dat niet altijd zo vanzelfsprekend.

Behandeling in het Lepraziekenhuis
Ondanks de goede steun van haar familie, had Rajisha medische zorg nodig. Ze kon haar hand namelijk niet meer gebruiken. Daarom ging ze naar het ziekenhuis van Leprazending. Vanwege omstandigheden kon haar familie niet mee, en moest ze de reis helemaal alleen maken. Eenmaal aangekomen, kon Rajisha een reconstructieve operatie ondergaan. Ze moest wel een poosje in het ziekenhuis blijven: “De nachten waren het moeilijkst, alleen in het ziekenhuis. Maar de verpleegsters gaven mij kracht. Hun zorg voelde als een warme omhelzing in die moeilijke tijd.” Rajisha was niet de enige jongere in het ziekenhuis: “er waren veel meisjes van mijn leeftijd die ook lepra hadden, we werden goede vriendinnen!”

Rajisha krijgt veel liefde en goede zorgen na haar operatie.

Nieuwe plannen voor de toekomst
Rajisha werd enorm geïnspireerd door de goede zorgen die ze kreeg in het lepraziekenhuis. Daarom wil ze studeren om verpleegster te worden: “Ik wil anderen helpen zoals ik geholpen werd toen ik het erg moeilijk had. Ik wil leprapatiënten helpen”.