Van diepe wanhoop naar nieuw begin

Lepra heeft veel kapot gemaakt voor Nagammal, maar niet haar energie en wilskracht. Wat een uitstraling heeft deze vrouw. Als je naar haar kijkt, zie je als eerste niet haar ernstig verminkte armen of haar klompvoeten. Je ziet haar stralende ogen en haar uitbundige lach.

En dat terwijl Nagammal een leven van verdriet, verlies en eenzaamheid heeft gekend. Eind 2015 vonden medewerkers van Leprazending haar in de modder, in de steek gelaten door haar familie. Zij namen haar mee en verzorgden haar. langzamerhand kregen zij haar verhaal te horen, een verhaal van verstoting en diepe ellende.

Op haar achttiende ontdekte Nagammal witte plekken in haar gezicht. Het bleken de eerste symptomen van de lepra die haar gezondheid en haar leven zouden verwoesten.

Ook al werd ze vrij snel behandeld, toch had ze al ernsitge schade aan haar zenuwstelsel opgelopen. Daardoor voelde ze het niet als een wondje haar huis beschadigde. Omdat ze niet leerde hoe ze wondjes – beschadigde plekken op haar huid – en zweren moest verzogen, liep ze steeds weer ernstige infecties op met diverse amputaties tot gevolg.

Getrouwd uit liefde

Nagammal trouwde met de liefde van haar leven toen ze 22 was. Hij was moslim, zij hindoe. Tegen de wil van de beide families in, trouwden ze en waren gelukkig. Ondanks de toenemende handicaps van Nagammal bleef hij bij haar en am steeds meer zorg op zich.Nagammal lepra

Samen kregen ze een zoontje. Hun verdriet was groot toen het jongetje bleek te lijden aan ernstige stuipen en nog voor zijn eerste verjaardag overleed. Nagammal heeft daarna nooit meer kinderen kunnen krijgen. Een blijven verdriet en gemis.

In de loop van de jaren ging de gezondheid van Nagammal verder achteruit. Ze verloor vingers en tenen en kon op een gegeven moment alleen nog maar kruipen. Koken, wassen of zichzelf verzorgen ging niet meer. Uiteindelijk werd het haar man te veel. Hij accepteerde een baan ver weg en vertrok.

Nagammal werd aan haar lot overgelaten. ‘Ik neem het hem niet kwalijk’, vertelt ze zacht. ‘We trouwden uit liefde. Hij heeft lang voor me gezorgd. Maar het is te zwaar geweest.’

In de steek gelaten

In november 2015 werd Zuid-India getroffen door zware overstromingen. Nagammals broer, zus en schoonfamilie – die allemaal dichtbij woonden – vluchtten naar hoger gelegen gebieden en lieten Nagammal achter. ‘Ze lieten me in de steek’, stelt Nagammal simpel vast. Wat een pijn en verdriet gaat er achter die woorden schuil!

Kruipend ging ze op zoek naar een veilige plek. Het lukte haar te overleven, maar de wonden op haar ellebogen en knieën raakten vervuild en ontstoken. Het duurde drie dagen en nachten voordat zij werd gevonden door medewerkers van Leprazending.lepra India Nagammal

Verdrietig, alleen en heel erg ziek zat ze in de mooder. Ze namen haar mee naar het ziekenhuis. Daar werd ze verzorgd, gewassen, haar wonden werden schoongemaakt en verbonden en ze kreeg te eten en te drinken. Ze werd omringd met liefde en aandacht. Het is een keerpunt in haar leven geweest.

Haar eigen naam

‘Niemand durfde mij aan te raken, maar hier zorgden ze voor me. Binnenkort krijg ik hersteloperaties aan mijn voeten. Ze zeggen dat ik met speciale schoenen weer zal kunnen lopen. Maar weet je wat ik het allermooist vind? Dat ze me gewoon Nagammal noemen. Kale, noemde iedereen me. Omdat ik min haar niet kon kammen, had ik mijn hoofd namelijk kaal geschoren. Maar nu ben ik weer Nagammal.’

De liefde van Jezus

Nagammal werd door iedereen in de steek gelaten. Leprazending vond haar en zorgde voor haar. Ze weet waarom: Jezus houdt van haar. ‘Als hindoe kende ik vele goden, maar ze gaven niets om me. Nu ken ik Jezus. Omdat Hij zo veel geleden heeft, kan Hij ons lijden begrijpen. Ik bid tot Hem en Hij is bij mij.’

 

Artboard facebook google+ instagram linkedin maps pinterest twitter vimeo youtube world