Mijn vader riep: "Het is een schande"!

 ,,Ik was acht jaar, toen het gevoel uit mijn vingers en voeten verdween. Het werd steeds erger. Mijn huid bloedde, maar ik voelde niets. Voetballen met mijn vriendjes kon ik niet meer en in de klas zorgde ik dat niemand mijn wonden zag, ik schaamde me ervoor. Normaal gesproken beleefde ik altijd plezier aan school, maar dit bedierf alles.’’

Omdat Mehendra zijn wonden niet langer kon verbergen, zochten zijn ouders hulp in lokale ziekenhuizen. De artsen stelden steeds een verkeerde diagnose, waardoor geen enkele behandeling hielp. ,,Op een dag zei iemand: ‘misschien is het lepra, breng hem eens naar het lepraziekenhuis’. Toen het woord ‘lepra’ viel, was iedereen in shock. Mijn vader moest niets meer van mij hebben. Hij was boos en riep: ‘Het is een schande! Als hij lepra heeft, is hij het niet waard om te leven, hij komt ons huis niet meer in.’ Mijn familie bouwde een hutje in het veld, waar ik moest wonen. ‘Zie maar hoe je aan eten komt’, zei mijn vader. Ik voelde me zo alleen, zo waardeloos…’’

 

Nooit meer gezien

,,Uiteindelijk bracht mijn moeder me naar het lepraziekenhuis in Anandaban. Daarna heb ik haar nooit meer gezien. Ja, ik had lepra. De wonden waren al zo ernstig; mijn been moest geamputeerd worden. Ik was volledig van slag. Nooit meer voetballen, nooit meer rennen. Hoe moet het met school? Kan ik studeren, krijg ik ooit een baan?’’

Genezen

Mehendra is meteen behandeld, zodat leprabesmetting binnen drie dagen gestopt was. Hij onderging de nodige operaties – een zware tijd. Je vingers en je been ben je kwijt en je gaat pas net je pubertijd in. Het goede nieuws is, dat Mehendra is genezen van lepra. De ziekte in zijn lijf is een halt toegeroepen, op weg naar zo volledig mogelijk herstel. Inmiddels kreeg Mehendra een prothese, waarmee hij weer kan lopen! ,,Iedereen die mijn hulp heeft mogelijk gemaakt, wil ik zo graag bedanken! Dankzij alle hulp en gebeden kan ik weer naar de toekomst kijken’’, zegt Mehendra.

Opsporen > behandelen > stoppen

Stel je voor… Van de één op andere dag mag je niet meer deelnemen aan het normale leven. Je hoort er niet meer bij. Je familie zet je het huis uit. Je kansen zijn verkeken, al ben je nog maar een kind. De oorzaak? Je ziekte.

Als lepra bij Mehendra vroegtijdig was ontdekt, had hij snel behandeld kunnen worden en was lepra gestopt voordat het zoveel schade kon aanrichten. Hij had zijn been en vingers nog gehad. Lepra vernietigt al eeuwen levens van mannen, vrouwen, kinderen en jongeren zoals Mehendra, nu is het tijd om lepra te verslaan.

Help je mee om lepra vroeg op te sporen en te herkennen? Op die manier voorkomen we blijvende handicaps.  Jij maakt het verschil!

terug naar verhalen