Geplaatst op 16-09-2026 in verhalen.
Moyna Bhuiya (65) groeide op in een theetuin in het noorden van Bangladesh. Haar gezin was erg arm en ze groeide op in moeilijke omstandigheden. Als veertienjarig meisje werd ze uitgehuwelijkt, zoals zovelen in haar gemeenschap. Toen ze op haar twintigste de diagnose lepra kreeg, veranderde haar leven. Door angst en stigma verliet haar man haar en trouwde met een andere vrouw. Moyna bleef alleen achter met haar vierjarige dochter, zonder steun, zonder familie die naar haar omkeek en zonder middelen om rond te komen.
Toch weigerde Moyna op te geven. Terwijl ze haar leprabehandeling trouw volgde, bleef ze werken in de theetuin. Het loon was erg laag, maar ze deed er alles aan om haar dochter een betere toekomst te geven. Het lukte haar zelfs om haar dochter naar school te laten gaan.
Dankzij het ACTS project kreeg Moyna steun van de lokale kerk, en dat werd het begin van een nieuw leven. Pastor Henry en de kerkleiders bezochten haar regelmatig. Ze baden met haar, luisterden naar haar verhaal en boden emotionele steun, iets wat ze jarenlang had moeten missen. Ze zagen haar veerkracht en besloten haar een geit te geven. Moyna werkte erg hard en binnen anderhalf jaar had ze er twee kleine geitjes bij. Nu is ze van plan om haar kudde nog verder uit te breiden, zodat ze een stabiel inkomen kan opbouwen.
De regelmatige follow-ups, het pastoraal bezoek en de liefdevolle betrokkenheid van de kerk geven Moyna nieuwe moed. Voor het eerst in lange tijd voelt ze zich niet meer alleen. Ze ervaart waardigheid, zorg en hoop.