Geplaatst op 18-11-2024 in Blog, Projectupdates, verhalen.
Wim Theuvenet (chirurg) en Ton Schreuders (fysiotherapeut) zijn op dit moment in Indonesië om zich vrijwillig in te zetten voor de medemens met lepra. Ze delen het volgende verhaal:
We zijn na een busrit van ruim 11 uur uit Toraja Utara (Noord Toraja) zondag teruggekomen in Makassar. Terugkijkend hadden we een goede tijd daar. Les geven was een uitdaging want de basiskennis wat lepra is, is de laatste 30 jaar geheel verdampt. Willen we ooit van de ziekte afkomen dan zal die kennis weer moeten worden opgedaan. Dr. Diana Liben en dr. Sri Wahyuni (beiden meer dan 50 jaar lepra-ervaring), hebben de afgelopen week een grote groep artsen van een 28 plattelandsklinieken hierin lesgegeven. Samen vonden ze een serie nieuwe patiënten, met waarschijnlijk lepra. gelukkig zijn ze in een vroeg stadium ontdekt!
Ton had een gemengde ploeg van fysiotherapeuten en andere belangstellenden en kon hen een stuk basiskennis leren. Met name de oefening van verstijfde gewrichten, het maken van spalken en het leren van oefeningen voor en na operatie maken dat we een serie door lepra aangetaste handen konden opereren. Mooi teamwork. Daarnaast zagen we ook andere patiënten met afwijkingen die door bijvoorbeeld brandwonden in het verleden zijn veroorzaakt. Brandwonden bij Ariël veroorzaakten vergroeiing van een oksel, strengen op de buik en liezen en krom gegroeide knieën. Wat ons betreft zijn deze aandoeningen goed te opereren, maar de ouders schrokken uiteindelijk terug.
Een andere jongen, Sibidan, liep 6 jaar geleden brandwonden op bij met name de linker-elleboog, pols en hand. Het operatieteam van dr. Yudi, dr. Francisca en mij heeft hem geopereerd en naar het lijkt is de operatie redelijk goed uitgepakt. Hij heeft een goede doorbloeding en normaal gevoel in de geopereerde hand en kan de vingers al prima bewegen. Er is nog wel een weg te gaan voor de revalidatie is afgerond, maar Ton heeft goede instructies achtergelaten.
Ik ben enorm trots op de Leprazending dat deze behandeling van ook niet-leprapatiënten mogelijk wordt gemaakt. Een uitmuntende manier om het stigma te reduceren. Er is ondertussen een donor gevonden om Martha (met de 20 sokken) aan een passende nieuwe prothese te helpen. Iets waarvoor ze twee maal naar Makassar zal moeten reizen. Wat is er nog een lange weg te gaan, maar wat gaaf dat zo zorg geboden kan worden met brede aandacht voor elke patiënt. Leprazending; bedankt.
Heel veel dank ook aan Kerstin Beise ( Stichting YDTI) en alle jonge leden van PerMata (organisatie van ex-leprapatienten) in Makassar, die onvermoeibaar het afgelopen jaar bezig zijn geweest om deze cursus op Sulawesi mogelijk te maken. Vanaf morgen het vervolg op Ambon.