Geplaatst op 04-12-2025 in verhalen.
In Myanmar zet Leprazending zich ook in voor gehandicapte mensen die geen lepra hebben. Swan (6) was gehandicapt aan armen en benen. Zijn vader (op de foto, samen met zijn zoon) moest hem helpen bij dagelijkse activiteiten, zoals eten geven met een lepel, naar het toilet gaan (alleen met een toiletstoel), omdat hij geen dingen stevig kon vasthouden. Na zes maanden fysiotherapie bij een van de revalidatiecentra van Leprazending kan Swan zijn evenwicht bewaren en in een normale houding zitten, opstaan en lopen met steun en naar school gaan. Nu zit hij in de kleuterklas.
De jongen werd vaak geplaagd door broers en zussen. De zithouding was niet goed. Hij kon zijn knieën niet strekken en sliep in een gebogen houding. Hij kon zijn handen niet gebruiken om te schrijven. Wanneer hij werd geplaagd, werd zijn vader verdrietig. Zijn vader stuurde hem niet naar school om te voorkomen dat Swan daar vernederd zou worden. Een lid van de kerkelijke gemeente wees hen op een revalidatiecentrum van Leprazending. Daar kreeg Swan zes maanden lang regelmatige fysiotherapiesessies, speciale schoenen en voetsteunen om comfortabeler te kunnen lopen.
Toen Swan vooruit ging en hij zich steeds beter kon bewegen, besloot zijn vader hem naar school te sturen. Nu kan Swan niet alleen bijna alle dagelijkse activiteiten uitvoeren, maar ook naar de kleuterklas gaan, leren en spelen met leeftijdsgenootjes. Hij kan nu staan met krukken. Dankzij zijn speciale schoenen kan hij zelfstandig lopen en naar school gaan. Zijn vader is erg trots op hem. De vrienden die hem vroeger plaagden, zijn nu vriendelijk en spelen met hem.