Projectbezoek aan Bangladesh

Wendy Flik reisde  naar Bangladesh namens de Ineke Feitz Stichting. Dat is een fonds voor ondersteuning in zorg en onderwijs aan gehandicapte en kwetsbare kinderen in ontwikkelingslanden. Het project van Leprazending in Bangladesh wat zij bezocht, richt zich op onderwijs voor kinderen die te kampen hebben met lepra. 

Kinderen met lepra komen vaak uit arme gezinnen. Bij armoede is er vaak geen ruimte voor goed onderwijs. Het kind wordt vroegtijdig van school gehaald om te helpen met geld verdienen. Vervolgens heeft het kind veel minder kans uit de armoedespiraal te komen. Ook moet een kind met lepra – of met ouders met lepra – vechten tegen discriminatie en uitsluiting. In Bangladesh loopt een project dat zich specifiek op deze kinderen richt zodat zij weer naar school kunnen gaan.

Een project om kinderen te helpen, kan uiteraard niet zonder de volledige medewerking van de ouders. Zij worden volop betrokken in het project. Ze zijn lid van een zogenaamde zelfhulpgroep. De ouders worden vanuit de zelfhulpgroepen ondersteund bij de toegang tot gezondheidszorg, onderwijs, leningen en informatie over rechten en plichten.

huisbezoekjes

Wendy bezocht de jonge Siam thuis. Zijn moeder heeft een handicap aan haar been. Ze naait thuis kleding. Zijn vader was een riksja-trekker. Zijn oma woont bij hen in. Siam heeft de basisschool met hoge cijfers afgerond. Hij had er ook veel vriendjes om mee te spelen. Zijn favoriete vakken zijn Engels en wiskunde. Hij hoopt leraar te worden.

Ook ging Wendy naar Jhinufa en haar moeder in hun woning. Jhinufa leert goed lezen en gaat graag naar school. Jhinufa’s moeder vertelde dat haar man hen verlaten heeft. Ze verdient heel weinig als huishoudster maar doet haar best om haar gezin te onderhouden.

Verder ontmoette ze Sadia en Mim, twee meisjes die graag naar school gaan. Zij zijn nu al een steun voor hun familie en dromen ervan later dokter te worden om arme mensen te helpen. De moeder van Sadia vertelde dat ze in haar eentje een kleine theestal beheert, omdat haar man langdurig ziek is. De oma van Mim vertelde dat Mims vader als dagloner werkt bij bouwbedrijven. Hij krijgt per dag betaald. Dus toen hij niet kon werken, stopte het inkomen direct. De meeste mensen in hun zelfhulpgroep werken als dagloner. Gelukkig kunnen ze elkaar helpen wanneer het moeilijk is.

kerken en zwachtels

Een gesprek met de kerkleiders stond ook op het programma. Kerken worden waar mogelijk betrokken bij projecten van Leprazending.
Wendy was bereid om namens Leprazending nog een extra koffer mee te nemen, volgestopt met zwachtels. Deze heeft zij in Bangladesh overhandigd en de zwachtels zullen in het lokale ziekenhuis dankbaar gebruikt worden. De zwachtels worden niet voor directe wondverzorging gebruikt, maar zijn heel nuttig om de aangetaste plekken, waar mogelijk al een medisch verband omheen zit, te beschermen tegen stoten, hitte en koude. Wanneer namelijk handen en voeten door lepra zijn aangetast, verliezen mensen het gevoel daarin. Dan kunnen ongemerkt wonden opgelopen worden, die vervolgens gaan ontsteken. Dat moet voorkomen worden, en de zwachtels helpen daarbij.

In Nederland zijn verschillende breigroepen actief die zwachtels maken voor leprapatiënten. Iedere keer als iemand van Leprazending naar een van de landen reist, krijgt hij of zij een extra koffer mee, volgestopt met zwachtels. Dat scheelt weer verzendkosten.

Wereld zonder lepra

Vandaag de dag krijgt elke twee minuten iemand de diagnose lepra. Dat moet toch stoppen? Het goede nieuws is: het kán gestopt worden. Door lepra tijdig op te sporen en snel te behandelen.

Wij ervaren het als een zegen dat jij en mensen zoals jij, leprapatiënten in je hart sluit. Samen werken we toe naar ‘een wereld zonder lepra ’. Om dat te bereiken moet de strijd tegen lepra doorgaan. Totdat niemand meer lijdt door lepra. Help jij ook mee? Elke gift, klein of groot, draagt bij aan het voorgoed verslaan van lepra. Heel hartelijk dank!

Ik wil helpen