Een kwekerij als nalatenschap

Geplaatst op 11-03-2025 in Blog, verhalen.

Tesfaye (betekent vol van hoop) woont in een wijk waar in het verleden mensen met lepra moesten gaan wonen. De wijk ligt aan de rand van Shashemene in Ethiopië. Een hobbelig zandpad leidt naar de poort waar achter de mensen let lepra leven. De kleine woningen zijn in een lange rij geplaatst. Dicht bij de poort is een toiletgebouw neergezet door de overheid. Vandaag is een kind bezig jerrycans te vullen met water, wat de woningen zijn niet aangesloten op een waterleidingnet.

Naast het toiletgebouw verbouwt Tesfaye allerlei groenten en fruit. De gewassen staan er goed bij. Hij gebruikt het water van het toiletgebouw om de kwekerij te bevloeien. Tesfaye had lepra. Hij genas, maar mensen wilden niet dat hij in de stad zou blijven wonen. Hij raakte zijn baan als wachter bij een landbouworganisatie. De overheid gebood hem te gaan wonen in de wijk waar alleen mensen met lepra mogen wonen. Contacten met familie had hij niet meer. Hij vertrok alleen.

Tesfaye ging niet bij de pakken neerzitten. Hij startte een kwekerij om een eigen bestaan op te bouwen. Hij weigerde te bedelen, dé manier van inkomen voor mensen die lepra hebben gehad. Zijn tijd als wachter bij de landbouworganisatie kwam hem te pas. Hij zag daar hoe je gewassen moet verbouwen. En verder leerde hij het werk door het te doen.

Hij trouwde en kreeg vijf kinderen, die nu allemaal naar school gaan. Tesfaye: “Ik heb me lange tijd zorgen gemaakt hoe ik mijn kinderen op een goede manier kon opvoeden, vooral in financieel opzicht. Ik ben zo blij en dankbaar dat ik deze kwekerij heb. Nu heb ik iets om na te laten aan mijn kinderen.”

Hij laat een stapel hout zien. Daar heeft hij nieuwe plannen mee. “Ik ga hier een kippenren van bouwen. Ik hoop dat ik hiermee een nieuwe handel op kan zetten.” Jammer genoeg eist het werk in de kwekerij zijn tol. Het werk in de grond veroorzaakt wonden aan de misvormde handen als gevolg van lepra. Wellicht zijn er mogelijkheden voor hem om andere kwetsbare mensen te trainen. Dan hoeft hij zelf niet meer te wroeten in de grond.