Uit de reisverslagen van Carla van Weelie (EO)
Nederland-Helpt-presentatrice Carla van Weelie reisde in december 2009 met een camaraploeg naar Nepal om daar een serie korte documentaires te maken over het lepra-ziekenhuis Anandaban, ten zuiden van Kathmandu. Hieronder vind u haar impressies, én de links naar de tv-documentaires, zoals die werden uitgezonden in april 2010 in het programma Nederland Helpt.
Nederland Helpt, 1 april 2010
Lepra, een sociale
ziekte
De adembenemende natuur in Nepal staat in schril contrast
met het akelige lot van de leprapatienten die ik deze reis bezoek. Besneeuwde
toppen van 7000 meter of nog hoger staan ongenaakbaar tegen een strakblauwe
hemel.
Van over de hele wereld komen bergbeklimmers hier naar toe
om de Mount Everest te bedwingen.
Wij nemen de andere kant van Nepal onder de loep. Er is
extreme armoede in grote delen van het land. Per jaar worden 3500 nieuwe
gevallen van Lepra ontdekt. Een ziekte met vreselijke gevolgen voor het
lichaam, maar ook sociaal gezien. Ook al kan lepra geheel genezen, toch worden
mensen die lepra hebben uit hun gezin verstoten en uiteindelijk het dorp
uitgezet.
Met de LEPRAzending in Nepal ben ik kilometers buiten de
hoofdstad Kathmandu in een leprakolonie geweest. Veel mensen denken dat dat
iets is uit Bijbelse tijden. Niets is minder waar. Ver van de bewoonde wereld
wonen mensen met lepra bij elkaar in een soort kraakpand. Verstoten uit de
familie, zonder inkomen, zonder land. Vaak met een zwaar gehavend lichaam.
Mensen die met handen zonder vingers door het leven moeten, omdat de ziekte de
zenuwen aangetast heeft. De zenuwen in handen en voeten zijn dood, stoten van
handen en voeten gebeurt zonder dat ze het voelen. En omdat ze de ontstekingen
die op een beschadiging volgen niet meer voelen verliezen ze uiteindelijk
vingers en tenen.
Tijdens mijn bezoek aan de kolonie spreek ik een bejaard
echtpaar. Ondanks hun hoge leeftijd, hun armoede en zichtbare grote handicap
hebben zij liefdevol een kindje geadopteerd dat verstoten was door zijn moeder.
Nu na een paar jaar blijkt het jongentje gehandicapt, hij is blind en zal nooit
kunnen lopen. Zij kunnen in hun hopeloze situatie niet de extra zorg bieden die
dit kindje nodig heeft. Het verdriet en de machteloosheid hangt tussen ons in
als ik met hen spreek daarover. Alleen de ondersteuning en zorg van de Lepra
Zending biedt hen nog enige hoop op de toekomst.
De LEPRAzending zoekt mensen met Lepra op, ze verstrekken
medicijnen, medische zorg, geven aandacht en ondersteunen de allerarmsten met
kleine uitkeringen. De hulp die zij bieden is een zaak van leven of dood voor
de mensen met lepra in Nepal.
Helpt u mee....
Dank u wel
Carla van Weelie (EO)
KLIK OP ONDERSTAANDE AFBEELDING VOOR EEN LINK NAAR DE TV-UITZENDING VAN 1 APRIL:
Nederland Helpt, 8 april 2010
Alle lepra de wereld uit!
In december vorig jaar ben ik in het ziekenhuis van de LEPRAzending in Nepal geweest. Nepal, het land van de bergen, van de wierook en de
tempels. Maar ook een land met duizenden lepra patienten. Ieder jaar 3500
nieuwe gevallen. Deze bacterieziekten treft vooral de allerarmsten. Als je er
niks aan doet wordt langzaam het hele lichaam vernietigd.
Daarom besteedt de LEPRAzending veel aandacht aan het vroeg
opsporen van Lepra. Want dan kan je nog met een relatief eenvoudige antibiotica
kuur de bacterie doden. Een lange behandeling van een jaar. Maar volledige
genezing is mogelijk.
In het ziekenhuis tref ik Colpahnah en haar man Kisnah. Zij
hebben beiden Lepra. Ik schrik van zijn
verminkte handen en voeten, ook zijn ogen en gezicht zijn aangetast. Colpahnah
is onlangs geopereerd aan haar hand, om haar klauwstand weer recht te zetten.
Kisnah kan niet meer zelf eten. Als het etenstijd is voert Colpahnah hem
liefdevol, daarna masseert en rekt zij met haar eigen hand in het verband,
geduldig zijn handen en armen, ik krijg er tranen van in mijn ogen, dit is
echte liefde.
Als verrassing neem ik haar mee naar huis, in Kathmandu,
waar haar dochter van 14 en zoontje van 13 al weken alleen thuis zijn vanwege
de ziekehuisopname van hun ouders.
'Ik wil dokter worden later" vertelt de oudste mij, "en dan ga ik
mensen met Lepra helpen’’.
LEPRAzending heeft als motto: Help Lepra de
wereld uit. Helpt u mee?
Dank u wel.
Carla van Weelie (EO)
KLIK OP ONDERSTAANDE AFBEELDING VOOR EEN LINK NAAR DE TV-UITZENDING VAN 8 APRIL:
Nederland Helpt, 15 april 2010
Van Leprapatient tot dominee
In onze ogen is Lepra een ziekte uit de Middeleeuwen. Helaas
is het in Nepal een ziekte die anno 2010 nog elke dag tientallen nieuwe
slachtoffers maakt. Als de bacterie vrij spel krijgt, eindigt het altijd in beschadigde
ledematen en zware handicaps en een leven in eenzaamheid. Een gewoon leven in
de maatschappij is dan vrijwel uitgesloten.
In het ziekenhuis van de LEPRAzending, 30 kilometer buiten
de hoofdstad Kathmandu bezocht ik Bannu. Hij is 36 jaar en zijn handen en
voeten zijn zwaar verminkt. Bij de fysiotherapeut leert hij hoe hij zijn eigen
handen kan behandelen. Pas als hij de pezen van zijn gekromde vingers lang
genoeg heeft gerekt is een hersteloperatie mogelijk. Met olie wrijft hij zijn
handen in en langzaam en met grote aandacht strekt hij zijn verkrampte pezen.
Het ziekenhuis is zijn thuis geworden. Op de rand van zijn bed in een grote
zaal vol met mannen in verband, vertelt hij mij zijn schrijnende verhaal.
Ook Rup Lal vertelt over zijn leven met Lepra. Hoe hij als
jongentje van 8 van huis en haard verstoten werd en met ontstoken handen en
voeten bedelde om eten.
"De dokters van het Anandaban ziekenhuis hebben mijn
leven gered" vertelt hij mij,
"de behandeling en de operaties hebben mij beter gemaakt, ik denk
dat ik anders niet meer geleefd zou hebben". Rup Lal is nu voorganger van
een kleine gemeente in Kathmandu. In zijn huis heeft hij 10 kinderen opgenomen,
weesjes en kinderen die verstoten uit hun gezin, omdat ze Lepra hadden. Hij
weet als geen ander hoe deze kinderen zich voelen en hoeveel zorg en liefde ze
nodig hebben.
Steun het werk van de LEPRAzending in Nepal!
Dank u wel.
Carla van Weelie (EO)
KLIK OP ONDERSTAANDE AFBEELDING VOOR EEN LINK NAAR DE TV-UITZENDING VAN 15 APRIL:
Nederland Helpt, 22 april 2010
Lepra, een straf van God
Lepra
is een doodvonnis, althans als je in
Nepal woont. Als je getroffen wordt door de ziekte,
wordt dat negen van de tien keer uitgelegd als een straf van God. De
meerderheid van de bevolking is hindoe,
en dat betekent dat je Gods ‘’straf’’ vaak lijdzaam ondergaat als je lot. Daar
is nu eenmaal niets aan te veranderen.
Als
je lepra oploopt,
betekent dit dat je grote kans loopt om
uit je dorp gegooid te worden, net
als in de melaatsten in bijbel. Want met melaatsen wilde men niets te maken hebben. Ze zijn niet
alleen eng om te zien met hun verminkingen,
voor je het weet steken ze jou ook aan. Patiënten met eerste
lepraverschijnselen zoals verlammingen en ontstekingen,
worden vaak uit hun dorp, of erger
nog: uit hun eigen gezin verstoten. Een dubbele straf!
In
het ziekenhuis van de LEPRAzending werkt Kasi Nath. Lepra heeft zijn sporen
achter gelaten op zijn handen en gezicht. Ik ga met hem mee naar zijn
geboortedorp, een aantal hobbelige
uren rijden buiten Kathmandu. Een prachtige omgeving,
met mandarijnenbomen en bloeiende koolzaadvelden. Hij neemt mij mee naar een
geitenstal. "Toen mijn moeder ontdekte dat ik Lepra had heeft ze me het
gezin uitgezet." vertelt hij mij,
de tranen staan weer in zijn ogen. "Ik was 8 jaar en heel erg bang. Ik
hield me vast aan het trappetje naar het kleine lage hooizoldertje. Het was er
pikkedonker 's nachts en koud. Beneden stonden de dieren,
ik was nog minder waard dan zij. Ik huilde omdat ik niet kon slapen van de enge
geluiden. Soms overwoog ik mezelf te verdrinken in de rivier".
Alleen
door vroege opsporing, behandeling
en veel voorlichting begint er langzamerhand een klein beetje meer begrip te
komen. Want met medische zorg is heel
veel leed te voorkomen.
Kasi
Nath is christen nu en in het Lepra ziekenhuis probeert hij zijn traumatische
ervaring om te zetten in hulp voor lotgenoten.
Wilt u het werk van de LEPRAzending in
Nepal steunen?
Dank
u wel
Carla
van Weelie (EO)
KLIK OP ONDERSTAANDE AFBEELDING VOOR EEN LINK NAAR DE TV-UITZENDING VAN22 APRIL:
Wilt u direct online een bijdrage leveren aan ons werk in Nepal
? Klik dan hier!