Lepra verscheurt nog steeds gezinnen!

"Ik heet Elisabeth en ben 12 jaar. Mijn ouders hebben lepra. Daarom zijn ze niet meer welkom in ons dorp. We moesten verhuizen naar een leprakolonie. Niemand wilde nog met ons te maken hebben. Mijn zus Esther en ik wonen nu in een kidnerhuis in Vadala. Hier worden we opgevangen omdat papa en mama niet meer voor ons kunnen zorgen."

Opvang voor kinderen van ouders met lepra.

Veel gezinnen van leprapatiënten leven in erbarmelijke omstandigheden. De vaders hebben vaak geen vast werk maar moeten leven op een dagloon of van de opbrengst van bedelen. Als de ouders lepra hebben, is de kans groot dat de kinderen worden geweigerd op school. Een kans die groter wordt als blijkt dat zij zelf ook lepra hebben. Kinderen van leprapatiënten volgen vaak geen opleiding. Hierdoor is hun eigen toekomstperspectief vaak niet veel beter dan dat van hun ouders. Om de situatie van leprapatiënten te kunnen verbeteren is het belangrijk dat hun kinderen (met of zonder lepra) basisonderwijs en een vaktraining krijgen. LEPRAzending besteedt daarnaast ook veel aandacht aan voorlichting over de behandelbaarheid van lepra. Hierdoor neemt de angst voor lepra af en krijgen ook kinderen van leprapatiënten de kans om zich te ontwikkelen.

Vadala

Het kinderhuis in Vadala werd in 2003 speciaal opgericht voor kinderen die (in)direct getroffen zijn door lepra.Het is onderdeel van een groter lepraproject, met onder meer een ziekenhuis dat zich op de hele gemeenschap richt. In het kinderhuis wonen 40 kinderen (28 jongens en 12 meisjes), die daar ook basisonderwijs krijgen. Enkele oudere kinderen volgen een vakopleiding of hoger onderwijs. Twee meisjes leren voor verpleegkundige en de tweelingzusjes Asiya en Afiya willen lerares worden.
Eigenlijk is LEPRAzending geen voorstander van kinderhuizen zoals in Vadala. We streven ernaar hulp te bieden op de plaatsen waar de hulp nodig is. Als we kinderen met lepra of kinderen van ouders met lepra helpen, doen we dat bij voorkeur in de gemeenschap waar zij wonen. Het gaat dan niet alleen om medische verzorging, maar ook om bijvoorbeeld onderwijs. Lang niet altijd is echter de oplossing in de gemeenschappen zelf te vinden. We komen gezinnen tegen die uit elkaar gevallen zijn doordat één of beide ouders lepra hebben. Of kinderen die van huis en gemeenschap zijn verdreven omdat ze lepra hebben. Dat zijn vaak situaties die niet hersteld kunnen worden. Soms ontkomen we er dan ook niet aan de hulp te bieden door de kinderen op te vangen in kinderhuizen. In India ondersteunt LEPRAzending vier van dergelijke kinderhuizen.